Herfst in een camper

De herfst is nu toch echt definitief begonnen, zowel op de kalender als in de lucht. De regent valt met bakken uit de hemel. Op mijn dak tikt het nu eens zachtjes, dan weer oorverdovend. Soms kan ik mijn radio nauwelijks meer horen, en toch heb ik er geen hekel aan. Het klinkt een soort knus in mijn gezellige campertje.

Het plan om Julia ergens neer te zetten en dan heerlijk “overdekt” de meest mooie wolkenformaties te gaan schilderen strand vooralsnog. Niet in de regenbuien maar eigenlijk vooral in de start van mijn lessen, administratie, website aanpassingen en de voorbereiding van de Kunst tiendaagse in Bergen over drie weken.

Gek is dat, dat is dan inderdaad wel de leerschool van deze zomer geweest. Je moet om te tekenen en schilderen gewoon ruimte in je hoofd máken en tijd in je agenda wrikken. Hoe ga ik dat doen als zoveel andere dingen in het “echte” leven mijn aandacht weer opeisen?

Misschien om te beginnen besluiten dat elke invulling van je leven het “echte” leven is. En dat je het zelf kunt en mag invullen. De vraag waarmee je het invult is een vraag die je jezelf regelmatig moet stellen.

Voor nu weer in de buurt van Vianen, waar mijn lessen weer zijn opgestart. Toch nog wel in mijn Juliaatje, ik zal na de kunsttiendaagse in oktober weer “in huis” trekken. De dagen zijn nog steeds zo veel relaxter in de camper. Natuurlijk mis je een stukje comfort, is het veel kleiner en is het s morgens zeker koud te noemen (7 graden vorige week toen ik opstond!). Daartegenover staat de vrijheid die nog steeds naar me knipoogt als ik de motor start. Van t weekend lekker naar Fort Everdingen en Culemborg geweest, dit weekend richting Gouda en misschien tijdens de herfststormen die verwacht worden een saunatje pakken.

Ik heb nog steeds (bijna vijf maanden nu), geen tv. Eerlijk,…ik mis t niet.

Ik lees me wel te pletter. Doordat ik overal en nergens op campings mijn boeken ruil of tweedehands koop loop ik tegen de meest uiteenlopende schrijvers aan. Een bonte verzameling van verhalen prikkelt mijn geest en neemt me mee; verder dan t zappen langs de kanalen me kan voeren.

Ongetwijfeld is het eerste wat ik thuis zal doen de tv s avonds weer aanzetten, maar vooralsnog mis ik het hier nog steeds niet. Wel koop ik nog wel eens een dvd tje bij een kringloop en kijk af en toe op mijn laptop een filmpje. Dat is dan ook echt een cadeautje.

Rust om me heen en ook weer af en toe de onrust opzoeken in het dorp of de stad bijvoorbeeld als ik ’s avonds een stukje ga lopen :-).

Ik vind t nog steeds best een compleet leven zo alhoewel ik mijn stenen huis ook af en toe begin te missen (tot ik dan weer denk aan de hoeveel extra werk dat weer is, een huishouden van 3 x 6 meter is snel klaar!).

Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik mijn Zwerftochten begonnen ben in mei.

Heeft het me gebracht wat ik zocht? Ja dat geloof ik zeker, alhoewel ik niet eens zeker wist waar ik naar op zoek was. Het voorjaar stond in het teken van mijn werk, het revalidatie traject voor mijn rug en het opruimen van mijn huis. Ik dacht soms niet eens verder als de avond van dezelfde dag!

Het bracht me inspiratie, rust, helderheid in mijn gedachten, mooie ontmoetingen, veel mooie schilder- en teken momenten. Vertrouwen in mezelf, en eens te meer het besef dat ik onmetelijk rijk ben, in de dingen die ik doe, kan,.. en vooral in de mensen om me heen die ik liefheb.

Geen slechte score voor een zomer in Nederland.

Fietspontje bij Fort Everdingen, Acryl 40 x 60 cm
Uitzicht op de Lekbrug vanaf de pont Napoleon, 20 x 30 cm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s